20 Kasım 2015 Cuma

O güldü dünya değişti. .o güldü ya, bu evrende mutsuzluk diye birşey kalmadı sanki.. bakışlarım kilitlendi gözlerine. Evet hayat oradaydı. Sen gibi bakmak, sen gibi konuşmak, ve sen gibi gülmek diye bişey vardı hayatta.. ve dünyanın en güzel kokusuydu senin kokun.. hiçbir çiçek sen kadar güzel kokamazdi..kiskanilmaliydi giydiğin gömlek, çünkü sana en yakındı. Farkında değilsin Hicbirseyin.. hayatıma meteor gibi düşüp herseyi altüst ettiğinden beri sen diye atıyor kalbim. Sen konuşuyorsun  ben buyuleniyorum. Sen konuşuyorsun  ben küçücük bir çocuk gibi hissediyorum kendimi.. senli zamanlarda yaşamak, senin olduğun yerde nefes almak istiyorum sadece. Nefes almak, kokunu içime çekmek. Yenidoğan güne seninle uyanmak diye birşey var bu hayatta.. Bu olasılık hesaplarından bile daha karışık ve bana çok uzak.. ben sessiz seyirci öylece bakmalıyim sana.. ve sen giderken dökülmesi gözyaşlarım. Gitme desem, tutsam elini.. yine de gidersin.. seversin kalabalık içinde yalnız olmayı. .

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder