Aşk diyorum bayım. . Aşk en çok sana yakıştığı için sendeydi kalbim.. en çok seninle güler , en çok seninle eglenirdim ben. En güzel sen bakardin bana, ve en güzel sen kokardın. Cennetimdi benim senin kolların. Ve bayım aklımı başımdan alırdı bakışların. Birgün gitmeye karar verdiğinde hiçbirini düşünmedin bunların. Bir hayat kayıp gidiyordu, umursamadin.. ben öyle bir sen yaratmışım ki.. gitme dedim duymadin.. kulaklarını kapattin sanki. Ağladım yalvardim görmedin, gözlerin yok gibi.. giderken söylediklerini duyamadim, beynimde bir uğultu içimde bir isyan.. Veda mi ettin ey sevgili. .kendine iyi bak mi dedin, senden sonra dağılacagımı bile bile. Herşey daha güzel olacak mı dedin tüm güzelliklerimi alıp giderken. Soylesene şimdi ne dedin mevsimlerimi çalan adam...

O güldü dünya değişti. .o güldü ya, bu evrende mutsuzluk diye birşey kalmadı sanki.. bakışlarım kilitlendi gözlerine. Evet hayat oradaydı. Sen gibi bakmak, sen gibi konuşmak, ve sen gibi gülmek diye bişey vardı hayatta.. ve dünyanın en güzel kokusuydu senin kokun.. hiçbir çiçek sen kadar güzel kokamazdi..kiskanilmaliydi giydiğin gömlek, çünkü sana en yakındı. Farkında değilsin Hicbirseyin.. hayatıma meteor gibi düşüp herseyi altüst ettiğinden beri sen diye atıyor kalbim. Sen konuşuyorsun  ben buyuleniyorum. Sen konuşuyorsun  ben küçücük bir çocuk gibi hissediyorum kendimi.. senli zamanlarda yaşamak, senin olduğun yerde nefes almak istiyorum sadece. Nefes almak, kokunu içime çekmek. Yenidoğan güne seninle uyanmak diye birşey var bu hayatta.. Bu olasılık hesaplarından bile daha karışık ve bana çok uzak.. ben sessiz seyirci öylece bakmalıyim sana.. ve sen giderken dökülmesi gözyaşlarım. Gitme desem, tutsam elini.. yine de gidersin.. seversin kalabalık içinde yalnız olmayı. .

Aradan geçen onca zamandan sonra bugün sana rastladım eski sayfaları karıştırırken.. öyle masum öyle hüzünlü bakıyorsun yine.. ben yine kayboluyorum gözlerine bakarken.. yok Hayır olmamalı derken boguluyorum gözlerinde..ben yaralarım iyileşti derken yine kanamaya başlıyor kaldığı yerden.. o kadar alışmışım ki bu acıyla yaşamaya iyileştim sanmam bu yüzden... yine sen.. gördüğümde dünyanın renklerini değiştiren adam. Yine sen hesapsız kitapsız sevdiğim.. yine beni çıkmaz yollara götürüp arkasına bile bakmadan çekip giden.. ve beni karanlığın ortasında çaresiz bir çocuk gibi bırakan.. vazgeçemediğim aldığım her nefesle içime dolan adam. Her hücremde hissettiğim ama hiçbir zaman benim olmayan sen. Zamanın iyilestirmediği yaram. Zamansız vedaları seversin sen. Ama artık gitmelisin benden.. Bu beden seni tasiyamayacak kadar yorgun.. gitmelisin artık. . Çoktan kışa girmiş bu yürekten...

Hosgeldin soğuk hava. Sende hosgeldin battaniye, sıcak su torbası. . Hiç sevmiyorum ya bu kış mevsimini.. lahana gibi kat kat giyin, aman burası çok esiyor buraya oturmayalım hasta oluruz.... mis gibiydi yaz işte. . Oh sere serpe giyin,üşüme derdi yok,nerde istersen orda yat uyu, daha ne olsun..insan başka ne ister.. ben bir de yaz aşkı isterim ama o hiç olmadı daha.. o hep hayallerde kaldı. . Oysa şarkı söyleyecektim bende yaz aşkıma.. başlamam biteceğini bile bile bu aşka başlamam diye. . Nostalji yapacaktım ona eskilerden ama olmuyor bir türlü. Yaz aşkı değil de bana denk gelen yaz öküzü modeli.. Neyse öküz sever bir insan olduğum için sıkıntı yok ama nostalji şarkı şiire de gerek yok:))

Bana ilk geldiğin günü hatırlıyorum dün gibi.. hiç gitmeyecegim ve sonsuza dek ellerini tutacağım demiştin. Sorgusuz sualsiz inanmıştım sana. Çünkü bende yalan yoktu ve söylediğim hersey gerçekti, seni de öyle sanmıştım. Bilemezdim yalan bir masala başladığımızı. Ben sana tüm kalbimle gelirken senin bitmeyen bahaneler in sonu gelmeyen yalanların vardı. Ve benim içimde iyileşmeyen yaralar açan sözlerin. Bazen keşke diyorum keşke hiç tanimasaydim seni.. acaba nasıl olurdu o zaman hayatım. Bir masal yazdım aklımdan sonu mutlu biten. Kahraman ve kız çok mutlu olacaklardı. Ama hayat insana bazen istediklerini yaşamaya fırsat vermiyormuş anlamış oldum. Suçlu hayat değil sensin gerçi. Benim içimdeki kahraman meğer masaldaki kötü karaktermiş ve ben onu sevmişim. Şimdi diyorum geç te olsa bencede gitmelisin benden çok bile kaldın içimde. Veda cümlelerine ve sahteliklerine ihtiyacım yok. Böylesi çok daha iyi. O zaman gidişine içelim bu gece.. ve tüm gidenlere.. Şerefe...

Paramparça olmuş kalpler var.. içlerinde binlerce yıldır süren savaş misali yıkıntılar taşıyan. Kimseyi görmeden duymadan yaşıyorlar sanki.. hayatın akıp gitmesine aldırış etmeden öylece yaşıyorlar işte. . Nefes almaktan ibaret tüm yaptıkları. . Ellerinde kırık bir oyuncak taşıyan çocuk gibi mutsuz ,  umutsuz.. hayalleri var hayatlarına sığmayan. . Hayalleri gerçekleştirecek cesareti gösteremeyen.. sanki gelecekten bir çağrı bekler gibi beklemeye almışlar kendilerini.. bir de ben varım tüm bunlara seyirci.. bir film izler gibi almışım tüm sessizligimi yanıma bakıyorum ekrana.. ve birazdan perde kapanacak ve film bitecek diye bir garip heyecanla..

Zamansız şeyler yaşadık hep.. ya çok erkendi hersey icin ya da çok geç. . Kimin elini tutsam alev aldı ellerim, yüreğim. Ben yangınları sevdim.. elinde balonlarla çılgınca eğlenen çocuklara benzemedim hiç. . Hep oyuncağı kırılan çocuklar gibi mutsuzdum.. hayat bize seçenekler sunuyor ya hani hep ben olmayacak şıklari işaretledim.. ve şimdi sormuyorum kimseye neden diye.. ben seçtim ve ben yaşadım. . Gitmek isteyenlere dur diyecek cesaretim yoktu ben izleyici olmayı seçtim. Filmin en güzel yerinde elektrikler kesilmiş gibi öylece kalsamda dur diyemedim kimseye. Arkalarından bir sigara yaktim ben sigarami bitirdim gidenler beni.. yavaş yavaş tükendim.. ama yaşam varsa umut vardır ben umudumu hiç yitirmedim. Kimbilir belki de en güzel şeyler bitti dediğimiz zaman başlar.. kimbilir...