Zehirlisin meselesi

Hiçliğin ortasında bir var olma çabası.. amaçsız bir çırpınış. Hadi desene, neler geçti şu hayatından ve nelerin üstesinden geldin sen diye. Bu mu geçmeyecek? Bu kadar zor mu? Anlam yüklediğin o sıcacık bakışların nefrete dönüştüğünü gördün işte. Benim için bir anlamı yok artık dediyse, zaten hiçbir zaman anlamı olmamıştır ki.. yüreğine koyduğun şeyi ordan oraya sürüklemezsin.. bir yeri vardır, bazen yer değişikliği yaparsın ama tamamen atmazsın yaşanan güzel şeylerin hatırına… kenarda köşede biri olmak ve bu kadar kendine yer açmaya çalışmak yorar insanı.. ve yoruldum. Madem her sıkıntı da dönecek sana arkasını, bırak gitsin istediği yere. Keşfedilecek yeni insanlar yaşanacak yeni anılar var biliyorsun.. ve en baştan başlıyoruz.. yeniden…

Ölmek gibiydi.. evet yaşadığım şey tam olarak ölmek gibiydi. Nasıl bir etkidir bu geçmek bilmeyen.. Ve nasıl bu kadar canım acıyabilir hala. Ben nasıl bir boşluktayım? savruluyorum oradan oraya. Konuşmak için kelimeleri tükettim sanki. İçimde kopan fırtınayı anlatmaya yetmiyor hiçbir kelime. Hepsi yetersiz, hepsi az gibi. Sana gelelim bayım.. Nasıl bu kadar güzel bakabilirsin acaba? nasıl bu kadar güzel kokarsın? Nasıl bu kadar umursamaz bi tavrın var? Eksininde dönmekten yoruldum sanmıştım, değilmiş meğerse..  ben kaçtığım yerde dönüyor muşum.. evet biliyorum hiç olmadın, hiç olmayacaksın.. ve ben hep uzakta kalacağım sana. senin hayatına uzaktan bir seyirci. Ama yorucu, sıkıcı, kimsenin anlamadığı anlayamayacağı bir döngü. Çoğu zaman anlamsız ve anlatılamayan olarak kalacaksın. Biliyor musun seni tanıdığıma hiç pişman olmadım ben. Ve sen bunları hiçbir zaman bilmeyeceksin. Hayatlarımız, hayallerimiz bitecek ama sen bilmeyeceksin... Sevdiğim, sardığım, yandığım adam....Hep böyle sevgiyle kal..

Şimdi kararma, şimdi karışma zamanı. zamanın neresinde, günün hangi diliminde olduğunu bile bilmiyorsun. Geçti sandığın, bitti dediğin o duyguların aniden kapını çalması şaşırttı seni değil mi??Çölde bir kum fırtınasının ortasında gibisin ve gözlerini açamıyorsun. Etrafında olan bitenlerden bihaber, sadece nefes almak gibi bir şey bu. Damarlarında dolaşan kanın ritmini duyuyorsun kulaklarında. Ne zor bu kadar tepkisiz kalmak.. Açılan yaraların kanıyor ve sen dokunamıyorsun bile.. Korkuyorsun..Bakışı, kokusu acıttı seni.. Çünkü sen hazırdın onun eksenine yeniden girmeye.. Girdap gibi çekiyordu seni içine bakışları. Karşı koyacak ne gücün vardı, ne de sen istiyordun karşı koymayı. Zamanda yitip gitmeyelim demiştin, ama bilmiyordun ki sen onun hiç zaman diliminde olmamıştın. Senin hayallerinin kahramanı başka hayallerdeydi, görmek istemedin. Bu kadar karanlık sana çok gelmedi mi? Ezmedi mi seni bu ağırlık? Hep kaçmak mı senin yapabildiğin en iyi şey? Yorulmak nedir bilmeden yıllardır kaçmaktan hala bıkmadın mı? İlk zaferi kendinle yüzleştiğinde kazanacaksın, göreceksin bunu. Yüzleşme zamanı....

Tam bitti derken yeniden başlamak yaşamaya.. hoşgeldin adam hoşgeldin hayatıma...sen ne güzel güldün öyle.. bunca zaman nerdeydin ve nasıl oldu da hiç karşılaşmadık.. doğru zaman doğru yer burası mıydı... bayramla gelen adam.. bayramlarım ol bundan sonra.. adının geçtiği, senin olduğun her yer bayram olsun bana.. ve öyle sıkı tut ki ellerimi kayıp gitmesin zaman.. zamanda yitip gidenlerden olmayalım.. yüzümde tebessümlerimin sebebi, yüreğimin daimi sahibi ol. Sabah uyandığımda seni düşünmek ne güzelmiş. Senin sesini duymayı özlemek ve seni merak etmek delice. Ve tüm bunların bu kadar kısacık bir zaman dilimine sığması. İçimde kapladığın kocaman bir yer. Seni düşününce içimde kelebekler dans ediyor. Seni düşününce kendimi gülümserken buluyorum ve bana bunları yaşattığın için sana çok teşekkür ediyorum.. hoşgeldin adam..: yüreğime hoşgeldin..

Her şeyin son bulması, karanlıklarda kaybolması...işte hayatın kısa özeti. Güzel olan ne varsa yitip gitmesi.. sonrası saçma sapan karamsarlık. Tam da herşey bitti bu kez derken yeniden bir umut ışığının doğması. Kısır döngü. Merhabalar elvedalar arasında geçen koca bir ömür. Şimdi gülüyorum biliyor musun... ne çok şey yaşandı şu zaman diliminde iyiye güZele dair. Ne çok şey var anlatacağım yaşlandığımda.. gençliğimin güzel anıları... evet evet sen varsın onların arasında.. bazen yalanlarım olacak tabi, abartacağım biraz... bırak anılarımı biraz hayallerimle süsleyim...öyle daha güzel olur belki:)))

Konuşmanın anlamını kaybettiği bir zaman dilimindeyiz belkide.. sadece susmak ve dinlemek gerek çalan bu hüzün melodisini..

uzun bir aradan sonra yine geldim, yazmadan duramadım...yazmalı ve anlatmalıydım herşeyi.. ne çok şey yaşandı, ne hikayeler son buldu içimde. biliyor musun artık acımıyor içim. hani hep derdim ya içimde bir yer sanki kanıyor sürekli diye. artık kanamıyor..taşlaşmanın ilk evresini tamamladım sanırım. neyse.. koskoca bir yaz tatilini geride bırakarak hüzünlü sonbahar mevsimi sardı yine bedenimi. sevmem aslında sonbaharı, yağmuru, rüzgarı.. garip bir hüzün yaratır bende bu havalar. içime dönerim yavaş yavaş. ve kaybolurum o kalabalıklar arasında. sürekli konuşan bir kafa yapmışlar ve sanırım onu da bana monte etmişler. bazen cevap bile veriyorum ona.. ayy tamam tek derdin bu olsun diye..:)) etrafta o kadar derdi olan insan varken küçücük kırıntılarla uğraşmak bana da fuzuli bir iş aslında.. severim ayrıntıları tamam ama bu kadarı fazla biraz. dönmek gerek dünyaya ve alınan her nefesin tadını çıkarmak. güzel şey vesselam yaşamak, doyasıya yaşamak..