Şimdi kararma, şimdi karışma zamanı. zamanın neresinde, günün hangi diliminde olduğunu bile bilmiyorsun. Geçti sandığın, bitti dediğin o duyguların aniden kapını çalması şaşırttı seni değil mi??Çölde bir kum fırtınasının ortasında gibisin ve gözlerini açamıyorsun. Etrafında olan bitenlerden bihaber, sadece nefes almak gibi bir şey bu. Damarlarında dolaşan kanın ritmini duyuyorsun kulaklarında. Ne zor bu kadar tepkisiz kalmak.. Açılan yaraların kanıyor ve sen dokunamıyorsun bile.. Korkuyorsun..Bakışı, kokusu acıttı seni.. Çünkü sen hazırdın onun eksenine yeniden girmeye.. Girdap gibi çekiyordu seni içine bakışları. Karşı koyacak ne gücün vardı, ne de sen istiyordun karşı koymayı. Zamanda yitip gitmeyelim demiştin, ama bilmiyordun ki sen onun hiç zaman diliminde olmamıştın. Senin hayallerinin kahramanı başka hayallerdeydi, görmek istemedin. Bu kadar karanlık sana çok gelmedi mi? Ezmedi mi seni bu ağırlık? Hep kaçmak mı senin yapabildiğin en iyi şey? Yorulmak nedir bilmeden yıllardır kaçmaktan hala bıkmadın mı? İlk zaferi kendinle yüzleştiğinde kazanacaksın, göreceksin bunu. Yüzleşme zamanı....