Yüzümde bi gülümseme elimde bi telefon.. Eyvah ki ne Eyvah. .. sırtımdaki yükü atmanın zamanı çoktan gelip geçmişti bile... ben inatla tasimaya çalışıyordum. . Beni zerre kadar umursamayan bana özel ne varsa unutan sonra da değer verdiğini iddia eden bi adam!!! Sanki artık yeter diye bi cesaret eklendi yüreğime. . Meğer ben artık seni istemiyorum gibi bi cümle kurabiliyor musum.. konuşurken şaşkın ördek yavrusu gibiydim sonrasında kendime ben bile inanamadım ama oldu ve çokta güzel oldu.. bazen telefonu duymamak ve bunun için stres olmamak ta güzel bi duyguymus... eski günlere dönüş.. hosgeldim dünyaya...